24.3.17

Je plek innemen in deze wereld

“Welkom in mijn tijdelijke onderkomen,” zegt ze hartelijk terwijl ze de deur voor me open houdt. Ik stap de caravan in maar heb er direct spijt van. De ruimte benauwd me. Niet alleen omdat het er klein is en vol staat, maar ook omdat het binnen nog warmer is dan buiten, en dat terwijl de thermometer buiten al 32 graden aangeeft. Pas als ik een uitgescheurde bladzijde aan een kast zie hangen, met een afbeelding van een kalm wit interieur erop, voel ik me rustiger worden.

“Dat,” zegt ze terwijl ze naar de afbeelding wijst, “dat is wat ik wil voor mijn volgende woning. Ik heb eindelijk besloten om te gaan voor wat ik wil. Vroeger kreeg ik vaak te horen dat kindjes die vragen worden over geslagen, dus hield ik altijd mijn mond. Hierdoor kreeg ik nooit wat ik echt wilde. Maar vanaf nu ga ik vragen om wat ik wil,” verklaart ze vastberaden.

Ik knik begrijpend. Nog niet helemaal bijgekomen van de shock kijk ik de caravan nog eens rond. Wauw, wat gun ik haar haar droom! Niet alleen omdat ik haar uit deze situatie weg wil hebben, maar vooral omdat ik weet hoe belangrijk het is om jezelf toestemming te geven om te verlangen.

Schets - Bianca van Baast
Als kind kreeg ik maar al te vaak de boodschap mee dat ik ‘niets te willen had’. Anderen hadden het voor het zeggen en de dingen gingen nu eenmaal zoals ze gingen. Te dromen en te verlangen had geen enkele zin, en door blijven zeuren of om aandacht vragen al helemaal niet.

Als gevolg hiervan ging ik mezelf volledig wegcijferen; ik sloot me af voor mijn verlangens, vroeg alleen nog maar om het minimale en wilde vooral niemand tot last zijn. Dit leidde onder andere tot een studentenkamer vol schimmel, slecht betaalde banen en een verkrampt en pijnlijk lijf, omdat ik me niet alleen figuurlijk maar ook letterlijk klein hield. 

Zo’n situatie houdt niemand lang vol. En dus ging ik –buiten mezelf- op zoek naar erkenning en toestemming om mezelf te mogen zijn met al mijn eigenaardige verlangens en gevoelens. 

De erkenning en toestemming die ik zocht kreeg ik maar zelden. Want, omdat ik mijzelf niet erkende en mijzelf die toestemming niet gaf, kwam ik telkens in situaties terecht waarin men verwachtte dat ik mezelf klein hield. En als ik wel erkenning en toestemming kreeg, dan was dat zo nieuw voor me, dat ik vanzelf uit angst weer ineenkromp.

Illustrator onbekend
Pas jaren later zag ik in dat de oplossing in mezelf lag. Ik mocht mezelf als waardevol gaan zien. Ik mocht mezelf ruimte gaan gunnen, uit liefde in plaats vanuit boosheid, verdriet of frustratie. Iedereen heeft tenslotte even veel recht om te ‘leven’. Het is maar net hoeveel jij jezelf daarvan gunt…


Waar verlang jij naar?
Wat bezielt je?
Wat gun jij jezelf vanaf vandaag?

15.3.17

Je ziel (laten) zien, wel of niet?

Rondreizend schilderij Een glimp van je ziel in Wanssum
Reactie van een deelneemster:

Hallo Bianca, 


Vandaag je schilderij doorgegeven aan mijn dochter Chantalle S., die het schilderijtje ongetwijfeld op haar eigen manier zal bekijken en ervaren. 
Ikzelf heb er vanuit verschillende emoties naar gekeken. Twee mensen die elkaar diep in de ogen kijken en op die manier een beeld van de ander (willen) krijgen. Een beeld dat vragen oproept: "wil je wel dat een ander een glimp van je ziel te zien krijgt, wil je jezelf zover bloot geven, ben je eraan toe om dat ook toe te laten?
Of vang je liever eerst zelf een glimp van je ziel op? Een glimp waar je vrede mee hebt, waar je tevreden over bent of kunt zijn, zodat je dit ook aan een ander kunt laten zien." 
Kortom: veel vragen waarvoor ik nog niet echt alle antwoorden paraat heb. 
Toch goed dat zo'n "leen"schilderijtje dit allemaal bij jezelf kan oproepen in zo'n korte tijd. 
Dankjewel voor de mogelijkheid om van je schilderij te mogen genieten. 


met vriendelijke groet, 

Rina S. uit Wanssum (2014)

3.3.17

Feestje!

Hieperdepiep! Een glimp van je ziel reist vandaag precies 9,5 jaar door Nederland! Ze begon haar reis in oktober 2007 te Tilburg. En verblijft momenteel, hoe toevallig, in Tilburg!

www.eenglimpvanjeziel.nl



26.2.17

Hoe we betere (wereld)leiders krijgen...

Heb je wel eens gehoord van de wet van aantrekking? Deze universele kracht, ook wel bekend als de wet van resonantie, zorgt ervoor dat wat overeenkomt met zichzelf wordt aangetrokken. Met andere woorden; soort zoekt soort. Alleen de mensen, spullen en kansen die corresponderen met jouw energetische frequentie, komen op je pad.

Dit geldt ook voor politici. Hun frequentie komt overeen met de energetische vibratie van ons als collectief. Willen we een ander resultaat (lees: een betere leider), dan zullen we op een andere frequentie moeten gaan resoneren. Vergelijk het met een radiozender; Als de uitzending die je beluistert je niet aanstaat, dan schakel je over naar een andere frequentie tot je er één vindt die je wel bevalt.

Onze frequentie wordt bepaald door hoe wij ons voelen. Willen we afstemmen op een andere trilling, dan zullen we ons moeten richten op wat een beter gevoel geeft. Maar hoe doe je dat, als je weet dat je voor vier jaar of langer vastzit aan een ongewenste leider, zoals bijvoorbeeld Donald Trump?!
Door je te richten op een andere kant van die persoon!
't is maar hoe je het bekijkt - Bianca van Baast



Ben jij ooit gekwetst als kind? Heb je je toen voorgenomen om je minder gevoelig op te stellen? Heb je een soort pantser om je heen te bouwen? Blijf je sindsdien uit de buurt van wat jou het meest pijn doet? Raak je nog altijd boos, gefrustreerd of in paniek als het toch bij je in de buurt komt?

Elke leider, inclusief Adolf Hitler, Donald Trump, Mark Rutte en Geert Wilders zijn ooit gekwetst als kind. Hitler was bijvoorbeeld zelf van Joodse afkomst, maar probeerde dat op allerlei manieren te verbergen, om geen pijnlijke familiegeschiedenis op te rakelen. Hij dacht zijn pijn te kunnen wegnemen door heel het Joodse volk uit te roeien. Wat moet die man een zelfhaat en pijn gevoeld hebben! Eigenlijk was het een armzielige man als je het zo bekijkt.

Bij Donald Trump (en andere leiders) zien we hetzelfde. Genegenheid tonen, liefde uiten, zich kwetsbaar opstellen en zich openstellen voor anderen is een bedreiging voor Trump. De dingen die hij doet, doet hij voornamelijk om zichzelf te beschermen.
Donald Trump - links (op beiden foto's)


Kijk nu eens naar het kleine, gekwetste kind dat Trump werkelijk is (of een ander persoon waar je moeite mee hebt). Kun je hem optillen en troosten? Kun je hem zeggen dat het je spijt dat hij nooit geleerd heeft dat er ook andere manieren zijn om je staande te houden in deze wereld.

Kun je liefde voelen voor dat kleine mannetje? Kun je hem vergeven voor de manier waarop hij zijn pijn probeert te vermijden? Kun je geloven dat hij diep van binnen zijn muren liever opheft, zodat óók hij zich kan openstellen voor liefde en genegenheid? Kun je hem vergeven voor het feit dat hij nog niet duidelijk heeft hoe dit moet? Kun je begrijpen dat hij nog niet weet hoe hij zijn pijn en angsten onder ogen moet komen? 

Kun je naar zijn potentie kijken en hem daarop aanspreken in plaats van op hetgeen dat hij tot nu toe heeft laat zien? Kun je hem aanmoedigen om zijn kwetsbare kant te laten zien? Kun je hem complimenteren voor elke poging die hij doet om zijn muren af te breken. Kun je hem inspireren hier meer voor te kiezen?
En kun je dit alles ook voor jezelf doen? Want als we resoneren met deze leider, dan kunnen wij schijnbaar dezelfde troost, vergeving en hetzelfde begrip gebruiken…

22.2.17

De betekenis van angst (Wel of niet je gevoel volgen?)

‘Je moet gewoon je gevoel volgen,” zegt hij. Ik knik teleurgesteld. Hij heeft gelijk. Dat is precies wat ik bedoel als ik anderen aanmoedig om hun bezieling of eigen-wijsheid te volgen. Maar ik had zo graag een kant en klare oplossing van hem gekregen.

Mijn gevoel volgen; Al bijna twee weken voel ik vooral angst. Het liefst wil ik in bed kruipen en het dekbed ver over mij heen trekken. Er zijn zoveel nieuwe dingen in mijn leven gekomen die me uitnodigen om buiten mijn comfortzone te treden, dat de angst en onzekerheid het van me lijken over te nemen. Aan de ene kant verwelkom ik de nieuwe uitdagingen, omdat ik weet dat ik er van ga leren. Aan de andere kant zou ik ze het liefst de rug toekeren, ermee kappen, ontkennen en doorgaan op de oude, vertrouwde manier.

Als ik mijn ziel vraag wat ik hiermee moet, krijg ik alleen gegrinnik als antwoord. Zij wil alleen maar ervaren, ongeacht of dit vreugde of angst is. Ze weet dat elke emotie een nieuw verlangen bij me opwekt en dat daarmee de kans om mezelf (en anderen) te ontwikkelen toeneemt. Precies zoals het leven bedoeld is!

 Matteüs met de engel - Rembrandt van Rijn

Ik heb altijd gedacht dat angst ‘gevaar’ betekende. Dat je juist weg moet blijven van datgene wat je angst bezorgt. Maar het tegendeel is eigenlijk waar. Angst is een aanwijzing van iets hogers dat zegt dat er geen reden is om bang te zijn. Dat de gedachte die je hebt over de situatie niet juist is. Dat ze niet overeenkomt met hoe het Universum (ook wel de bron of God genoemd) er tegen aankijkt. Jeff Gaspersz verwoordt het als “Er zijn geen stressvolle situaties. Er zijn alleen situaties waar je gestrest op reageert.”

Desondanks willen we angst het liefst ontlopen of wegduwen. Zelfs als dat ten koste gaat van ons eigen welzijn. 
Een vriendin zei me laatst: “Ik doe het niet, want dit voelt niet goed. Ik kan hem dit niet aan doen.” Ze bevond zich in een situatie waarbij ze haar eigen grenzen mocht gaan aangeven, maar ze besloot dit niet te doen uit angst de ander te kwetsen. Ze dacht hiermee haar gevoel te volgen. 

Maar wat ze niet begreep was dat als je ‘je gevoel volgt’ je je hoofd moet gebruiken! Je moet dan namelijk je aandacht richten op gedachten die positieve emoties bij je oproepen, zoals vreugde, enthousiasme en vertrouwen. En die gedachten en gevoelens zijn (meer) waarheid dan je angstgedachten. Je mag de best voelende gedachten dus vertrouwen en opvolgen.

Gedachten die mijn vriendin hadden kunnen helpen waren bijvoorbeeld: Het is beter om eerlijk tegen hem zijn, zodat hij weet waar hij aan toe is. Of: Als ik mijn grenzen aangeef kan ik hem inspireren of leren hetzelfde te doen. Of: Hij is een liefdevol persoon en zal er begrip voor hebben. 

Untitled - Bianca van Baast

Angst is een slechte raadgever. Dat bleek ook bij mijn vriendin. In no-time kwam ze terug op haar besluit en koos ze alsnog voor wat haar een beter gevoel gaf.

En toch… Soms lijkt angst zo wezenlijk. Vooral als je bedreigd wordt door een ziekte, een persoon of de dood. Hoe kan het dan een teken zijn van iets hogers dat zegt: “Ontspan je maar, alles is goed.”?

Dat komt doordat dit ‘hogere’ weet dat we spirituele wezens zijn met een menselijke ervaring in plaats van menselijke wezens met een spirituele ervaring. Met andere woorden, we zijn eeuwig levende zielen die tijdelijk een lichaam aannemen, dus geen lichamen die tijdelijk leven. De ziel kan niet sterven en daarom is het onnodig om angstig te zijn voor de dood, of over welk einde dan ook. 

En ook bij gevaar is er, dankzij de wet van aantrekking, een oplossing mogelijk. Ik hoor regelmatig verhalen over mensen die vragen om hulp waarna er uit het niets plotseling hulp verschijnt. Sommige mensen spreken zelfs over hulp van engelen!

De belofte - Bianca van Baast
Een tijdje geleden liep ik zelf over straat toen een groepje jongeren me tegemoet kwam. Ik was al eerder in het openbaar lastig gevallen en ook nu voelde ik een zekere dreiging. Maar net op het moment dat een jongen naar me toe rende en ‘Boe!’ in mijn gezicht schreeuwde, herinnerde ik me dat angst betekende dat ik me mocht ontspannen. Dus dat deed ik. De schreeuwende jongeman trok zich meteen terug en voegde zich bij de rest van de groep, die nu rustig en met een boogje om me heen liep...

10.2.17

Win Een Glimp Van Je Ziel Voor Valentijn!

Win een giclée van Een Glimp Van Je Ziel voor Valentijn t.w.v. €265,-!

Voor wie nog geen Valentijnscadeau heeft; voor je lief (of stiekem voor jezelf). 
Laat hier je gegevens achter en maak kans op een giclée van Een glimp van je ziel ter waarde van €265,-!!!
De winnaar wordt zondagavond via Facebook bekend gemaakt.

Een glimp van je ziel: Het originele schilderij reist volgende maand alweer
9,5 jaar door Nederland
www.biancavanbaast.nl

8.2.17

Een glimp van je ziel in Tilburg

De afgelopen drie weken verbleef het rondreizende schilderij Een glimp van je ziel in Tilburg