8.9.16

Geloof jij dat je krijgt wat je wilt?

“Weet je wat,” zegt mijn Keulse galeriehouder, “je komt gewoon een dag eerder om je schilderijen in te pakken. Dan blijft je hier slapen en neem je de volgende dag de schilderijen mee die je nodig hebt voor je komende expositie.

Ik ben blij met zijn voorstel. Want als ik alles op dezelfde dag had moeten doen - naar Keulen rijden, schilderijen inpakken, naar Pulheim rijden, schilderijen uitpakken en de expositie inrichten - dan zou ik nooit op tijd klaar zijn.

In gedachten probeer ik me een voorstelling te maken van hoe ik dit ga aanpakken. 
De galerie beslaat een heel huizenblok en heeft daardoor twee entrees; Eén aan het Neptunplatz en één aan de Rothehausstrasse. Normaal laad en los ik bij de entree van Neptunplatz, maar aangezien ik daar niet mag blijven staan is het misschien handiger om te parkeren voor de deur van Rothehausstrasse. Zo kan ik de spullen die ik bij me heb makkelijk naar binnen dragen en de volgende dag de schilderijen die ik nodig heb weer inladen. 
Er is alleen één probleem. Er is bijna nooit een parkeerplaats vrij in Rothehausstrasse, laat staan precies voor de galerie!

 Long term parking - Arman
Tijdens de twee uur durende rit naar de galerie herinner ik me de verhalen van mensen die beweren dat je het universum om alles kunt vragen. En dat de wet van aantrekking ervoor zorgt dat je het krijgt. Volgens sommigen hoef je alleen maar te geloven dat de ideale parkeerplek bestaat en dan zal die aan je verschijnen. 

In gedachte zie ik de ideale parkeerplaats al voor me en bedenk me hoe geweldig het zou zijn om daar werkelijk te kunnen parkeren. Maar 100% erop vertrouwen doe ik niet. Want hoewel ik weet dat de wet van aantrekking altijd werkt, kan ik maar moeilijk geloven dat ik zomaar mijn gewenste parkeerplek krijg op één van de drukste plekken in Köln-Ehrenfeld.

Aangekomen bij de galerie, blijkt de auto van mijn galeriehouder op de begeerde parkeerplek te staan. Ik baal, rijd naar de entree aan Neptunplatz, laad uit en parkeer daarna mijn auto enkele straten verderop.
En terwijl ik mijn schilderijen inpak en klaar zet om ze de volgende ochtend te kunnen vervoeren overdenk ik de parkeersituatie. Volgens de wet van aantrekking krijg je altijd waarmee je resoneert, en schijnbaar resoneerde ik niet met die gewenste parkeerplek. Jammer, maar op zich geen probleem.

Vroom vroom - Lorenzo Quinn
Ineens schiet me een beeld van mijn huidige parkeerplek te binnen. Een vaag bordje geeft een waarschuwing weer. Ik vertel mijn galeriehouder waar ik mijn auto heb geparkeerd en vraag of dat problemen gaat opleveren.
Omdat hij het bordje niet voor de geest kan halen besluiten we samen naar de auto te lopen. 

Het blijkt niet belangrijk te zijn, maar ik moet mijn auto wel vóór 7 uur in de ochtend verwijderd hebben, vanwege de school die zich om de hoek bevindt. Mijn galeriehouder adviseert me de auto voor de zekerheid te verplaatsen.

Samen rijden we door de wijk op zoek naar een betere parkeerplek, maar krijgen er geen gevonden. In Rothehausstrasse aangekomen verliest de galerist zijn geduld. Het is al laat en ik moet nog enkele schilderijen inpakken. Dus besluit hij om met zijn auto verder te zoeken, terwijl ik op zijn plaats parkeer en ondertussen mijn werk afmaak. 

Enkele uren later lig ik moe maar voldaan in mijn bed. Alles staat klaar om morgen een nieuwe tentoonstelling in te kunnen richten. En dan pas realiseer ik het me: “Mijn auto staat op de gewenste parkeerplek!” 

Toeval? Of krijg je echt waar je om vraagt?!

9.8.16

Het geplante zaadje dat ineens in het licht komt te staan...

Een glimp van je ziel
in Alblasserdam

Hallo Bianca,

je schilderijtje is bij mij thuis, ik ben Cati en woon in Alblasserdam, heb hem gekregen van Karin uit Capelle a/d Ijssel. Ik ben benieuwd wat hij mij zal laten zien, ik vind hem zo mooi...., in de loop van de week zal ik je een foto sturen van zijn tijdelijke staanplaats, waar hij nu staat in huis is ook tijdelijk.... tijdelijk in het tijdelijk...

groetjes,
Caterina O. D.

Onderstaand mailtje ontving ik enkele weken later, nadat Cati Een glimp van je ziel had doorgegeven.


Hello Bianca,

Hierbij een foto van de plaats waar de schilderij heeft gestaan, het is recht tegenover de plaats waar ik altijd zit in de woonkamer, zo kon ik het zien op iedere moment die ik wilde.

Het er naar kijken is een soort steun in de rug geweest en bevestiging om op de weg die ik ingeslagen ben te blijven, om veranderingen te bewerkstelligen en zo meer rust te vinden. Via een andere weg het boek The Artist Way tegengekomen en daarmee aan de slag gegaan, het is een soort natuurlijke vervolg, tenminste, zo ervaar ik het.

Het is alsof met de komst van het schilderij een zaadje die al geplant was maar vergeten, ineens in het licht is komen te staan en daarmee de voeding weet te vinden om te groeien.

Bedankt dat ik aan dit mooi project mocht deelnemen,

Groetjes
Cati uit Alblasserdam (2014)

2.8.16

Heel jezelf. (Vergeet je DNA)

“Dus jij denkt dat ik beter kan worden? En dat jij ook kunt genezen?” vraagt ze, terwijl ze onzeker naar me kijkt. Ik knik. Ik weet dat de kans klein is, omdat er een grote mind shift voor nodig is, maar ik geloof dat het haalbaar is.

Een lichaam helen werkt als gentrification; een natuurlijke verandering in een omgeving zoals die in de afgelopen eeuw bijvoorbeeld plaatsvond in Soho New York.
Kunstenaars en andere kleine ondernemers vestigen zich in een vervallen wijk. Hun activiteiten maken de buurt aantrekkelijker voor ontwikkelaars en andere investeerders. Langzaam vestigen zich andersdenkenden in de buurt, terwijl de oude bewoners verdwijnen (zij trekken weg, sterven of nemen de nieuwe denkwijze over), waardoor er een andere mindset in de wijk ontstaat en de omgeving op bloeit.

Zo gaat het ook met ons lichaam. Het vernieuwt zichzelf constant. Oude cellen sterven af en geven hun informatie door aan nieuwe cellen. Deze informatie wordt onder andere bepaald door genetische overdracht, ervaringen en omstandigheden. Dat wil dus zeggen dat die informatie nooit vaststaat, maar constant verandert.

Nude 6 - Shinichi Maruyama
Stel dat een instantie besluit een crimineel te plaatsen in een toch al slechte wijk, dan is dat gelijk aan een slechte ervaring hebben, of je in een ziekmakende omgeving bevinden, terwijl het lichaam toch al ziekmakende info aan zijn nieuwe cellen doorgeeft. De wijk/het lichaam verslechtert er alleen maar op. 
Terwijl, als we een trauma uit het verleden helen, of we verplaatsen ons naar een gezondere omgeving, dan voegen we juist helende informatie aan onze cellen toe. Zo kan het lichaam, met het afsterven van de oude cellen én het verspreiden van de nieuwe informatie via de jonge cellen, zichzelf helen. 

Ondanks dit gegeven voelen veel mensen zich nog altijd het slachtoffer van hun genen, omdat ze denken dat hun DNA en daarmee hun erfelijke eigenschappen vast staan. Maar net zo goed als dat DNA informatie via bepaalde eiwitten naar buiten brengt, zo blijken de eiwitten het DNA te informeren en te beïnvloeden.

Wat je eet en drinkt, hoeveel je beweegt, in wat voor omgeving je je bevindt en wat je denkt heeft grote invloed op je lichaam. Hoe groot die invloed is zien we bij geadopteerde kinderen die vaak dezelfde ziektes krijgen als hun adoptieouders. Enkel en alleen omdat zij er dezelfde denk,- en leefgewoontes op na houden.


Dat een lichamelijk kenmerk of ziekte niet iets vaststaand is, bewijzen DIS patiënten (meervoudig persoonlijkheids syndroom). Metingen zoals lichaamstemperatuur en bloeddruk kunnen in korte tijd verschillende uitslagen geven, afhankelijk van de persoonlijkheid die op dat moment de regie over het lichaam heeft.

Dit komt doordat alles uit energetische frequenties bestaat (E=MC2 of wel energie = massa), en zodra je een frequentie aanpast, verandert de materie. Zo kan een bepaalde frequentie ziekte manifesteren of juist oplossen. Om je frequentie zo aan te passen dat je lichaam zich begint te helen is het belangrijk je weerstand los te laten (stop met vluchten en/of vechten) en richt je aandacht zoveel mogelijk op dat wat goed voelt.


27.7.16

Een glimp van je ziel in Roosendaal

Rondreizend schilderij Een glimp van je ziel verbleef in de zomer van 2016
onder andere enkele weken in Roosendaal

19.7.16

Reiken naar een goed gevoel omdat de waarheid niet bestaat.

“Je moet het opbouwen,” leg ik mijn cursisten uit. “Je begint met een woord of korte zin die je opluchting geeft. Daarna schrijf je een ander woord of korte zin op die jou een nog beter gevoel geeft. En zo ga je door. Het werkt als een lawine. In het begin is het moeizaam om in beweging te komen, dan zul je moeilijk op woorden kunnen komen die je een goed gevoel geven, maar uiteindelijk zullen ze met gemak uit je pen vloeien.”

Mijn cursisten kijken elkaar vragend aan. Het lijkt een onzinnige oefening: blaadjes vullen met onzinnige teksten enkel en alleen omdat het goed voelt?! Maar wie het doel begrijpt, ziet in dat het helemaal niet zo nutteloos is als dat het lijkt.

Wetenschap, waaronder het HeartMath Institute, heeft bewezen dat je creëert met je gedachten en gevoelens. Vooral je gevoel heeft grote invloed op wat jij ervaart als waarheid. Wie zich angstig voelt zal vooral angstige dingen in zijn omgeving waarnemen, terwijl diegene met (zelf)vertrouwen in diezelfde situatie weinig tot geen angst zal ervaren.
Dreaminess - Tomasz Alen Kopera  
De oorzaak van een gevolg is altijd een gedachte (overtuiging), plus het gevoel dat daardoor wordt opgeroepen.
Stel bijvoorbeeld dat je in je jeugd bent afgewezen. Uit angst voor herhaling ben je constant gefocust op het voorkomen van afwijzing. Misschien ga jij mensen afkeuren of zelfs mijden om te voorkomen dat zij jou als eerste afwijzen. Of misschien ontzeg je jezelf dingen uit angst dat mensen je er om verwerpen. Maar ondanks je voorzichtigheid, merk je dat je toch telkens in situaties terecht komt waarbij (het lijkt dat) mensen je afwijzen. 
Een ander, in diezelfde omstandigheid, zal het niet eens opvallen dat hij of zij wordt afgewezen. Maar omdat jij, als het ware met een vergrootglas, zoekt naar afwijzing, zul je die altijd vinden. 

Alles wat je nu waarneemt is dus een gevolg van wat je in het verleden (een seconde, een paar dagen of jaren geleden) hebt gedacht en gevoeld. Wat je gadeslaat heeft dus niets te maken met de realiteit, het nu of de toekomst, aangezien het enkel een gemanifesteerd gevoel is uit het verleden. Alleen als je hetzelfde blijft denken en voelen, zal de ‘realiteit’ die je nu ervaart bevestigd, of beter gezegd, herhaalt worden in je (nabije) toekomst. Dat geldt ook voor lichamelijke en emotionele pijn. Zolang we de pijn als werkelijkheid blijven zien, zal de pijn zich herhalen en dus bevestigd blijven worden.

Om oude angsten en pijnen te helen hoef je niet perse terug naar het moment van oorsprong. In plaats daarvan kun je, op het moment dat je een onaangename emotie ervaart, je focussen op hetgeen dat opluchting geeft en dus een beter gevoel. Dat doe je door eerst te accepteren wat er NU in je ervaring is. Zodra je je verzet opgeeft, voel je meteen opluchting. Daarna bedank je het gevoel, omdat het je toont wat je niet wilt en omdat het je tegelijk laat ervaren wat je dan wel wilt.

Je gevoel in het heden bepaald je toekomst
Door bewust je aandacht te verleggen naar wat je wel wilt, verander je je gevoelens. Dit geeft niet de garantie dat je krijgt wat je wel wilt, maar omdat jouw binnenwereld verandert, ga jij de buitenwereld (inclusief je eigen lichaam) anders ervaren dan voorheen.

De oefening die ik mijn cursisten gaf is een ideale ochtendoefening. Door ’s ochtends al te reiken naar een zo’n goed mogelijk gevoel zul je de rest van de dag minder makkelijk uit het veld worden geslagen door oude pijnen en angsten en zal je getoond worden dat wat je wilt wel degelijk mogelijk is.

Heb je andere ‘tips en tricks’ om je gevoel te verbeteren? Deel ze dan hieronder.
Alvast bedankt.

Liefs,
Bianca